Üzmesin Halîlullah İbrahimi,
Nemrudun gökleri delen ateşi.
Ateş bile utanır nar haline,
Su götür koca yürekli karınca.
Çöl'de kavrulsan'da toprak misali,
Teslim olmalısın İbrahim gibi.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta