sararıp savrulmuş,
kurumuş bir yapragın
üstüne bastım...
haberim olmaksızın
altındaki karıncadan...
kaçıp saklanıyorken yagmurdan,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




fabl gibi gibi
sana hiç şiirlerine ilgili bir şey söyleyen oldu mu ?
yüreğine sağlık be abi...çok güzel...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta