Sarmaşık taşın dağında yürürken
Güneşin özlemiyle yanıp tutuşur
Gönlüm mum gibi korda erirken
Karıncası bir damla suyla yetişir
Karanfil martının elinde kururken
Dalından kopar bir yürek dile akar
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta