Karınca Şiiri - Hamdi Oruç

Karınca

Ben ölünce Kimse üzülmez sanma
Şu karınca üzülecek buyday tarlarında...
Beni yakın buğday tanelerini yakmayın dediğim için...

Ben ölünce
Yollardan arabalar geçecek yine ama üzgün
Ağaçlara kuşlar konacak ama üzgün
İyi ki ölmüşüm diyeceğim...
Bir ağaostos günüydü bir kara yılana bir tas su uzattım ben
Bana dalını gölgesini uzattı zeytin ağacı...
Bir zeytin ağacının ölümü çocuk ölümü gibi bana acı
Ve
Bütün mezarlar gülse bile
Bir mezar mütamadiyen ağlayacak
Ağlayacak annemin mezarı ölümüme
Kimse üzülmez sana...diyen bi sus

Bir de
Avlusunda top oynadığım köy evim ağlayacak
Siz duymasanız bile
Siz görmeseniz bile
Yıkılacak dünyası...

Ben ölünce
Ağlayacak köy evimiz
Yolların neyine benim ölümüm demem
Ağaçların neyine demem
Kıyamet kopacak annemin mezasrında o gün

Ben ölünce
Köy evimiz çiçek gibi solacak
Solsun demem
Solma sen kıyamam sana...
Evlere sevgim var ...
Zeytin ağaçlarına ve insana...

Ve
Ben ölünce güneş batsın
Ağlama sen kıyamam sana ey çocuk
Hamdi Oruç