Karınca yavaş at adımlarını,
Yükün ağır,taşıyamaz,belin bükülür.
Ağzında su, gözünde yaş karınca,
yavaş ağla yere kanın dökülür.
Sevdiğini ateşe mi? attılar,
Seninde mi?ciğerini yırttılar.
Sâkin ağla,yavaş yürü karınca.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta