Henüz yirmibir yaşındaydı
Caddeler kendisinindi
sokaklara para vermiyordu
vitrinler hep yorganı olmuştu
seviyordu hemde umarsızca
hem de uçuk bir gölge gii
kazandığı para yetmezdi o kızın dudak boyasına
ama seviyordu
on beş gündür sattığı simitlerin parasını yememişti
saklıyordu
ama seviyordu dermansızca
Açtı..... on beş gündür su ekmekti hayatı
zor bela kızın oturduğu semte gitti
durdu ne güzel evivardı kızın
ve kim bilir ne güzel de hayalleri vardır diye geçirdi içinden
bir elinde çiçeği tutuyordu henüz yirmi bir yaşındaydıki
saat altı da geldi kız evine
ve seviyordu
.......ve çok saftı..........
Kayıt Tarihi : 13.1.2006 00:49:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!