Ruhum bedenimden önce düştü toprağa
Etimi didiyor her tarafta sürüyle kargalar
Nolur yapmayın diyorum,
Yapmayın, bakın yaralarım ağır.
Kargalar aç, susuz
İçimde kutsal bir çöplük çürüyor.
Kargalar umursamaz olurlar, bilirsin.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta