Odamın kapısını çalan karga,
Karanlıkta daireler çizerek,
Çarparak duvarlara, aynalara
Çığlık çığlığa,
Tüylerin kadar kara
Kaybolmuşluğunu mu arıyorsun?
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bir hitchock korkulugu gibi olmus.. cok sey anlatiyor...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta