Her şeyi çekip çıkarmışsın da
vazonun dibinde bir ben kalmışım gibi
seyrediyorum aynada yüzümdeki arsız sanrıları
inatkar susuşlarımı
ve daha da bindiriyorum üst üste
var sanıyorum
oralarda birileri
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Şiirinizi
beğeni ile okudum
Şiirinizi
beğeni ile okudum
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta