Uyandığımda pencerem de bir karga vardı ,
Seni düşündüğüm zaman , bülbül gibi şakardı.
Bilirim imkansızdır güvercin ile karga aşkı ,
Aynı gökyüzün de bir o kadar da başkaydı.
Sor bir kendine , sen de olmayan ne vardı ?
Söylesene karga , insanlar seni neden dışlardı.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta