Sabahın köründe açtım gözümü.
Gülümsedim balkonuma konan kargaya.
Atam yaşındaydı belli.
Neler görmüş neler geçirmişti kimbilir! ..
lakin hala direngendi hayata.
Hala güçlüydü kanatları...ve hala çok gürdü sesi.
Hepsinden önemlisi özgürdü.
Yağmuru seviyorum diyorsun,
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...
Devamını Oku
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta