gece,ıslık çalmak günah bilmez misim
ne ıslık ama ne de korkutucu
ay bile saklandı bulutların arasına
ağacın gölgesi vururken cama
duvardaki öcü ne de ürkütücü
rüzgar kaba saba biri mi acaba
kırar döker her yeri bir şey bırakmaz sabaha
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta