Kalendarın yaprakları,
rüzgar etkisiyle çevriliyordu üst üste.
Mevsimler kendini rüzgarın kollarına bırakıp,
gökyüzündeki rengini ayarlamaya başladı,
göz gözü görmeyen bu vasat, yağmurlu gecede.
Fecir ise ışığını gösterip kendisini saklar gibi
ağlayarak doğmaya yelteniyordu ara sıra.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta