Farklı topraklarla karılmış bir parça çamur
Parça “bir” olduğunda aslını bulur.
Bir melek elinde yoğrulmuş üç beş farklı tonda beden,
Ama hepsi de ilahî nefhaya mâlik hakikaten.
Birbirine kenetlenmiş, sanki sevgiden bir kale,
Kin girerse kalbe, surda gedik açılır bir kere.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta