Yalnız büyüdün, öksüzdün sen ey gül,
Ana sesi sustu, gönlün kaldı bülbül.
Yalnız gecelerde dua ettin gizli,
Her gözyaşın şâhid, kalbin ne temizdi.
Çocuklukta diken, yolda yel estin,
Bir tas çorba, bir umutla direndin.
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta