Bir insanın kendini bir şeye zorlamasının ne kadar zor oldugunu şimdi anladım.
Ve dostluğun sevgiden daha yoğun bir duygu oldugunu.
Gözlerine baktığım da utanırdım.
Ve ya ellerini tuttuğum da titrerdim irkilirdim.
sana dokunma isteği duymadığım için kendimden şüphe ettiğim zaman oldu.
Beni sana yaklaştırmayan gizli bir güç vardı.
Yıkılması çok zor duvarlar örüyordu aramıza.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




kardeş yüreğinize sevgiler..
Sevmek kardeşçe olunca özüne erir ... Sevgilide öyledir.. ancak o zaman gerçekten sevmiş olur insan- yani fedakarlık emek -karşılıksız beklentisiz-uğruna yürümek- bütün sevdalardaki gibi- kutlarım..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta