Kadifem de ezgiler,mısralar,türküler
Saçlarımda vakur yumuşaklığı Istanbul sokakları
Bir şehre sığmayacak izbe hayatlar
Duvarlarda heybemde ki aşk itirafları
İstanbul,İstanbul
Gönül tahtımda ki en görkemli gül
Zordur kadın olmak
Eteğini uzattığı gibi uzatamaz dilini
Ayıplanır verilir eline tüm emeği
Yaşadıklarını değil
En çok yaşayamadıklarıni çeker sineye
Bir de sevdası vardır kadının
Bilmişim zahir dünyanın hâlini
Görmüşüm zalimin nice zulmünü
Ben neyleyim gayrı çokça kalmayı
Bu toprak alsa usandırmaz beni
Ölüm dediğin bir tas bir beyaz bez
Ayın şerefine otursak güneşin sofrasına
Dilimizde eski bir hapishane türküsü
Duvarlara meydan okurcasına yazsak
Geride kalanların sevda öyküsü
Volta atsak hasretin en delikanlı rıhtımında
Elli adımmış meğer yüzümüzde memleket gülüşü
Bakmasan da mehtabın gizli kederine
Ne çıkar sevmiyorsan artık
Sevdan sona gelmişse ne çıkar
Mum ışığında yanmak değil midir sevda
Yüreğin çıraya ateş olurken
Ne çıkar soba da alev olmuşsan
Dostun kapısı muhabbetle dolu
Geçti gönül kervanı hakka doğru
Derdim dermanını dostunda buldu
Dergahım özüme muhabbet imiş
Canı terk eyledim erdim murada
Bir yasemin kokusu sarsın
Şehrimin sokaklarını
Bu şehir ana koksun,
Umut sarsın bedenimi
Gözlerim şehrinizin duvarlarında
Körpe çocuk olsun
Ellerinden tanıdım seni
Ellerin gecenin karanlığına gizlenmiş gibi
Ruhumun gölgesinde buldum seni
Ruhun mavi bir kuşun kanadında geziyor gibi
Gözlerinden tanıdım seni
Sessizler çarşısında yankıdır gözlerin
Bir çorak topraktı bu ülkenin yüreği
Bir nebze yağmur damlasına
Hasret taşıyan
Bir mehmetçiğin sevda türküsüydü
Bu topraklarda yeşerecek olan
Cemre oldun düştün gönüllere
Hüzün kuşları uçtu,
Memleketimin soğuk betonlu sıvasız ülkesinde
Ayrı ayrı destanlarla boyandı
Vatanımın keder yüklü evlerinde,
Gömlek biçilen kefenin ince kederinde
Bi mısra boyu kadar yükseldi güneş
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!