Henüz yeni hissetti canında güneşi toprak,
Ilık bir kan yayılır gibiyken bedenine..
Kış boyu uyuyan “kardelen” seviniyordu..
Uyku mahmurluğundan uyanıyorken..
Bir başka bayırda uyuyan eşini düşünüyordu,
Kaldırıp başını bakmalı diyordu içinden..
Sabırsızca kardan yorganını tekmeliyordu..
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Kardelen'i ilk kez bu kadar güzel okudum....
Masal gibi...harikaydi
Yüreginize emeginize saglik Sn. Zekeriyya bey
Tebrikler
Sevgi&saygilarimla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta