Henüz yeni hissetti canında güneşi toprak,
Ilık bir kan yayılır gibiyken bedenine..
Kış boyu uyuyan “kardelen” seviniyordu..
Uyku mahmurluğundan uyanıyorken..
Bir başka bayırda uyuyan eşini düşünüyordu,
Kaldırıp başını bakmalı diyordu içinden..
Sabırsızca kardan yorganını tekmeliyordu..
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Kardelen'i ilk kez bu kadar güzel okudum....
Masal gibi...harikaydi
Yüreginize emeginize saglik Sn. Zekeriyya bey
Tebrikler
Sevgi&saygilarimla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta