Bir minik kardelen
Boynu titreyerek
Çıktı yeşil yaprakların arasından
Buz gibi esen rüzgardan dondu önce
O bembeyaz karın güzelliğine aldandığına yandı
Sonra katlanmayı öğrendi
Üşüsede titresede
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Harika bir benzetim,harika bir konu.Tebrik ederim.Yaşam böyle acımasız olmamalı.Sevgi ve selamlarımla.
Ahh kardelenler. Ne şiirler yazdırmış şairlere. Ne sevdalara şahit olmuş. Ama sizinde dediğiniz gibi
Yapraklarının arasından çıkmaya başladı
Ama sonunu hazırlamaya başladığını hiç anlayamadı
Ve ne yazık ki hep kardelenlerin sonunu biz getirdik. Tebrikler Canan Hanım
Saygılarımla
sen bir çiçeksin ve bu dünyada yapraklarını güneşe çevirmeye mecbursun her ne şartta olursa olsun yaşamın içinde mucizeler olduğunu unutmamalısın
daha vurucu bir son olsa belki...ama genel olarak güzel tebrikler...
özü zengin..ama sanki aceleye gelmiş bir hal var..birde düşürücü gramer..tebrikler..
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta