Güneş ilk defa boranı kesiyordu,
Sabah bir meltem-i bahar esiyordu.
Kışın yadigarı uğramadı toprağa,
Kar taneleri düşmedi ölen yaprağa.
Tarumar oldu beklenen kar,
Yükseldi ateş topundan çıkan har.
Toprağı uyandırmaz ise bahar,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta