Solum da bir çiçek açtı adı KARDELEN
Gülüşü karları eriten güneş kadar sıcak
Gözleri bal rengi tatlı tatlı bakıyor bana
Doyamadığım kokusu ise canda sefa hayatıma
Solumda bir çiçek açtı adı KARDELEN
Bugün usulca aşkını fısıldadı kulağıma
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta