Güneşe hasret karlı dağlarda,
Gün yüzüne çıkmaya çalışan bir kardelenim ben.
Gökyüzündeki maviliğe erişebilmek en büyük hayalim.
Kendimce umutlarım var hayata dair,
Yaşamak istiyorum bir değil dört mevsim.
Aslında soğuk memleketlerin karının altında yaşayan
sonra büyüyüp toprağın üstüne çıkmaya çalışan,
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Kendimce umutlarım vardı hayata dair,
Bir değil dört mevsim yaşamak isterdim.
Çok güzel Ersin Bey kardeşim.Umut dediğin ölene kadar var olması gereken bir olgudur.Hayal ettiğin dört mevsimi yaşarsın inşallah.Kalemin daim olsun.Selamlar sevgiler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta