Güneşe hasret karlı dağlarda,
Gün yüzüne çıkmaya çalışan bir kardelenim ben.
Gökyüzündeki maviliğe erişebilmek en büyük hayalim.
Kendimce umutlarım var hayata dair,
Yaşamak istiyorum bir değil dört mevsim.
Aslında soğuk memleketlerin karının altında yaşayan
sonra büyüyüp toprağın üstüne çıkmaya çalışan,
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Kendimce umutlarım vardı hayata dair,
Bir değil dört mevsim yaşamak isterdim.
Çok güzel Ersin Bey kardeşim.Umut dediğin ölene kadar var olması gereken bir olgudur.Hayal ettiğin dört mevsimi yaşarsın inşallah.Kalemin daim olsun.Selamlar sevgiler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta