Güneşe hasret karlı dağlarda,
Gün yüzüne çıkmaya çalışan bir kardelenim ben.
Gökyüzündeki maviliğe erişebilmek en büyük hayalim.
Kendimce umutlarım var hayata dair,
Yaşamak istiyorum bir değil dört mevsim.
Aslında soğuk memleketlerin karının altında yaşayan
sonra büyüyüp toprağın üstüne çıkmaya çalışan,
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Kendimce umutlarım vardı hayata dair,
Bir değil dört mevsim yaşamak isterdim.
Çok güzel Ersin Bey kardeşim.Umut dediğin ölene kadar var olması gereken bir olgudur.Hayal ettiğin dört mevsimi yaşarsın inşallah.Kalemin daim olsun.Selamlar sevgiler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta