sessizliğe düştüğünde gün
güneş saklanırmış bulutlar ardına
bu yüzden üşürmüş çocuklar
bu yüzden solarmış rengarenk çiçekler
karda ve soğukta açan tek çiçek Kardelenmiş
soğuğun içinden çıkıyormuş ta
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




kaybeden çoban olmasa biz bulamayacaktık..ama ben kardelenin gerçeğini görmemiş birisi:(
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta