Senin olmadığın gecelerde,
Dişlerimin arasında nefretin adı yazılır.
Gülümseyişlerde yağmurlar,
Özlemlerde, isyanlar haykırır.
Kutupları andıran yüreğimde,
Bir sen kardelen...!
Saçlarımda yokluğunu tararım,
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Ne güzel ne dayanıklıdır ve rakipsiz...belki de kardelenden örnek almalıyız....
mavihayat
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta