kan pıhtısıydık,ruh üflenip çıktık anne rahminden.
ruhlarımız konuşmuş,tanışmış sanki,gelmeden ruhlar aleminden.
sonra ben bir kar tanesi oldum,sen de bir kardelen.
sendin bana hayat veren ve bendim aşkının sıcaklığıyla eriyen.
sen ey dağ yamacındaki kardelen.
kar tenesiyim ben; üzerine düşerek başlayıp hayata üzerinde eriyip ölmek isteyen.
Tanıdığım bir ağaç var
Etlik bağlarına yakın
Saadetin adini bile duymamış
Allah’ın isine bakin
Geceyi gündüzü biliyor
Devamını Oku
Etlik bağlarına yakın
Saadetin adini bile duymamış
Allah’ın isine bakin
Geceyi gündüzü biliyor




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta