kan pıhtısıydık,ruh üflenip çıktık anne rahminden.
ruhlarımız konuşmuş,tanışmış sanki,gelmeden ruhlar aleminden.
sonra ben bir kar tanesi oldum,sen de bir kardelen.
sendin bana hayat veren ve bendim aşkının sıcaklığıyla eriyen.
sen ey dağ yamacındaki kardelen.
kar tenesiyim ben; üzerine düşerek başlayıp hayata üzerinde eriyip ölmek isteyen.
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta