kan pıhtısıydık,ruh üflenip çıktık anne rahminden.
ruhlarımız konuşmuş,tanışmış sanki,gelmeden ruhlar aleminden.
sonra ben bir kar tanesi oldum,sen de bir kardelen.
sendin bana hayat veren ve bendim aşkının sıcaklığıyla eriyen.
sen ey dağ yamacındaki kardelen.
kar tenesiyim ben; üzerine düşerek başlayıp hayata üzerinde eriyip ölmek isteyen.
Seni düşünmek güzel şey, ümitli şey.
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.
Devamını Oku
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta