Kardelen Şiiri - Yorumlar

Ramazan Hakan Ayhan
13

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Çoktan seçmeli değildi sinir sistemimi alt üst eden başıboş gerekçelerin gerçekliği ama ben çoktan seçiyor görünüyordum her şeyi bir manyak gibi. Adaptasyonum her gün erteleniyordu dünyaya. Kaçamaklığında tesadüf oluyordu bakışların ben ise cerrahi bir maksat arıyordum gözlerinde. Kardelen kadar asi, kardelen kadar deli. Zehirden kibrit olmuştuk ve her çaktığımızda zehirleniyorduk ve öylesine zamanlarda çıkıyordun karşıma. Korku çocukluğuma ikincil bir hüzün katarken yirmili yaşlarımda, kurşun kalemimin yumuşaklığı oranında kahramanlar uyduruyordum hikayelerime kahramanca. Çoğulcul bir menfilik okunuyordu sabır taşlarında. Karanlıklar kaçak yapıtordu yalnızlığıma mesnet dakikaları ve limanlara yanaşmadığını anlıyordum bütün gemilerin demir atan sessiz zamanlarında. Ve öylesine zamanlarda çıkıyordun karşıma. Kapı aralığına dolan gıcırtıya, kalabalıklardaki yalnızlığıma ve antep fıstığının kabuğuna çıkıyordum zıvanadan. Ölçeksiz haritalarda ve çayıma iki ölçek şeker kattığım zamanlarda hesaplıyordum aramızdaki mesafenin gidilebilirliğini; mesafeyi sen şekeri ben artırıyordum. Tasarrufa gidiyordum ciğerlerime doldurduğum oksijenden ve kurduğum cümlelerden. Öznenin, tümlecin ve yüklemin minnettinde eziliyordu dudaklarım. Ve öylesi zamanlarda çıkıyordun karşıma öylesine. Uzun düşlerimde ağlatıyordu ve boğazımı kurutuyordu iklimin karasal özelliği. Ter tacak zamanlarında zar atan çocukların varlığındandım oldum olası. Cümlelerin devrikliği ilgilendirmiyordu kimseyi kafiyelerin güzelliğiydionlarn derdi. Vasıfsıs tanrıçaların dedikodularını duyuyordum hakkında; kardelen kadar asi kardelen kadar deli. Bense ne kadar gülümsesem yine mahzun çıkıyordum fotoğraflara. Rakamlar ilerledikçe takvimlerde mutlu oluyorduk bir ölüm ilanına rastlamadığımız müddetçe.
Yelkovanı kıskanırsa bir gün akrep kendini yakacak öylesine. Kardelen kadar asi
Kardelen kadar deli

Tamamını Oku

Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta