Pencerenin önüne oturmuş karanlıga bakıyorum,
Yağıyor kar onu gecenin siyahına koyuyorum,
Dünyanın pisligini örtmesini soruyorum,
Karanlıgın aydınlıgı için karadan adam yapıyorum.
Yaşadıgım umutsuzluga umut olurmuydu,
Beyazlığı unutulmuş yarınları bulurmuydu,
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta