Pencerenin önüne oturmuş karanlıga bakıyorum,
Yağıyor kar onu gecenin siyahına koyuyorum,
Dünyanın pisligini örtmesini soruyorum,
Karanlıgın aydınlıgı için karadan adam yapıyorum.
Yaşadıgım umutsuzluga umut olurmuydu,
Beyazlığı unutulmuş yarınları bulurmuydu,
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta