Cocuktum, yer, gök beyaz oldumu,
Babam, abim birde ben,
Koşardık beyaz pamuktan sokaklara…
Abim ve babam aksama kadar uğraşırdı,
Boyumdan büyük adam yapmaya,
Bitmesi gerekirdi, o zaman çok mutlu olacaktim ben,
Oyle de olurdu!
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta