bir tüy ağabeyim yitirdi
karga
üç damla kan döktü babam
haydut
bir yaprak düştü kara
ardıç ağacından
yavuklumun güzelim pabucunun tekini
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Karmaşık bir ruh halinin yamsıması olan özgün bir şiir.
Dizeler bir Erich Maria Remarque romanından damlamış gibi...Toplumsal, kişisel ve psikolojik açmazları, kısaca ve ironik br dille özetlemiş şair. Şiirde gizli sorgulamalar ve sessiz eleştiri böyle yapılır diyor sanki...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta