Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
çok üşüyorum, sensiz.
küçüldü, kocaman yüreğim.
iniyor, her gece hayallerime şamar
çekiliyor, kanım,
dinliyor, hıçkırıklarımı dört duvar,
kara kaplı kardeşlerim
Anlamlı ve güzel bir şiir okudum sayfanızdan.
Gönülden kutluyorum Gülesen Hanım.Esenlikler. +10
Şiirinizi
begeniyle okudum
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta