Utanmadan yaşlandık
Gökyüzü simalarını dolaşmadan
Çiçekleri öldürdük gizli pencerelerin önünde
Bazen mutluluk tarlasının ortasında,
Anıları topladık, buketlere sadelenen...
Gözyaşlarını aradık belki de.
Salt ormanların kucağına beyaz veren suların
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta