KARAYEL’İN KIZI – RUHUN DÖNÜŞ MESNEVİSİ
I. BÖLÜM – Karayel’in Doğuşu
Sokak lambaları sönmüş, zaman susmuştu,
Bir kadın yürüyordu, gecenin tam ortasında.
Dolunay başının üstünde bir sancak gibi,
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta