Karaya Bir Kaç Kulaç Kala

Nice hatalar vardır gençliğine verir insan.
İkinci baharı gözler de kışı atlatamaz.
Sen benim yazım oldun, ilkbaharın hatrı kalmaz.
İçimde kopan fırtınalardan güneş bir türlü aralanmaz.

Meze etmedim hiçbir gönül sofrasına seni.
Rakım oldun, içtim seni yudum yudum.
Elbet vakti geldi, senle doldum; kafayı buldum.
Kimse etmedi ses, olduğum yerde uyudum.
Gözlerime bakan anlardı: ben sende çok yorgundum…

İlk bakışınla son bakışın arasında imtihana tutuldum.
Allah var ya, ben hep aşkı savundum.
Nedense hep çalışmadığım yerden soruldum.
Kaderin çelmesine bir tek ben mi takıldım, durdum?

Şşşş… sus duyacaklar…
Kabuk bağlamış yarama gözyaşı akıtacaklar.
Aşkına susamış toprağımı sanki sulayacaklar.
Bini bin pare olmuş dertlerimi neyle saracaklar?
Karaya bir kulaç kala yorulanlar,
Sanki ben gibi okyanusu mu aşacaklar…