gökyüzünden koparmıştık mavileri...
mutluluk ceplerimizden taşıyordu...
koşarken rüzgara karşı,
özgürlük gözlerimizi yaşartıyordu...
gençtik işte...
güneş mavi doğup mavi batıyordu....
sonra kıpkırmızı bir ayrılığa dolandı ayaklarımız.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta