Bir zamanlar şu gördüğün yerde
Bir ev vardı Mişey
Gün doğmadan beş çocuk doğdu içinde
Beş yayla, iki göletten geçtim taşlarıyla
Lalettayin taşlardan ev olurmuş Mişey
İçinde çocuklar doğarmış
Beni de annem
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta