Parçalandı gözümde “yaşam” denen yara
Ve yaralarımızdan kovamadık karasinekleri…
Kanarken yaramız akarken kanımız…
Kimse gel de, bir bakayım demedi…
Sonra sinekler kondu üstüne sürekli…
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta