Parçalandı gözümde “yaşam” denen yara
Ve yaralarımızdan kovamadık karasinekleri…
Kanarken yaramız akarken kanımız…
Kimse gel de, bir bakayım demedi…
Sonra sinekler kondu üstüne sürekli…
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta