karatma karanlık geceler gibi gönlünü
soldurupta umudunda cevherini gülünü
dön sırtını aysız gecelere çevirme yönünü
aydınlatsın yüreğin ışığıyla yolunu
bir meçhulde köhnelerde kaybolup yitme
varken gonca bağlarda bülbülü şeyda olmak
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta