Sürgünde gözlerinle, Bu körlükten nasıl kaçarsın?
Anahtarları nerede bu sandıkların?
Her şeyini kilitlemişsin.
O halde niye bekliyorsun ?
Yolcularını bekleyen yolları bari bekletme.
Kilitleri bende, sandıkların sende kalsın.
Öylece yürü ve kararmış dünyana git...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




:)))
GÜZEL ESER
:)))
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta