Sessiz haykırdım sensiz gecelerde ismini.
Hasret denilen illet,hasta etmişti sana beni.
Ölüm nehrine atılan ölümsüz tohumlarını,
Misket misali sokuyordum dipsiz deliğe.
Tertemiz hayallerimi özlüyorum.
Yine sessiz ve yine sensiz.
Her şey güzeldi bir zaman, çok önce
Şehirler, insanlar, güneş deniz
Mutluluğumu görebilirdiniz
Çökmeseydi içime bu son gece




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta