Ve karanlıkta boğuştum yalnızlığımla,
Tek silahım, aşkının ışığıydı.
Önce umut serptim hayallerimle üstüne,
Sonra saldırdım yalnızlığıma sessizce.
Şaşırdı, inanamadı yaşlı gözleri,
Tek dost bildiğinin kin taşıyan ellerini hissedince,
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta