Karanlık Sabahlara ithafen

Bu karanlık sabahların bir derdi olmalı benimle
Bulutların arkasına saklanmış ay
Puslu bir camın ardında sanki gizlice...
Bir ben saklanamadım hiçbir yere
Hatıralarım kaldı geçmişimde,
Umudumun kırıldı hevesi bir kere,
Geçmişteki kız hem çok tanıdık
Hem de çok yabancı şimdiki kendisine...
Sevdaya hep fazladan
Kendime hep azından verdiğim
hayatın da alacağı olsun
Fazladan ne aldıysa benden
Üstünü vermedi geriye...

Şimdi aynı yerdeyim
gecenin sabaha dönen o en karanlık saatinde
Hep aynı vakitte,hep aynı yerde
Bu karanlık sabahların bir derdi olmalı benimle
Şehir aynı şehir,
Durak aynı durak,
gökyüzü kömür karası
Sabahlar sanki artık çok uzak...
Bir yürüyen merdivende yürüyorum durarak
Ne heveslerim var artık cebimde
Ne de zamana bir sitemim olacak..

Bir şiirlik ömrü var içimdeki gecenin
Bir şiir olsa bu köprünün üstünde beni karşılayacak
Bir şiir;
bu karanlık sabahta belki kurtuluşum
belki felaketim olacak...