İçimde hiç aydınlanmayan bir gece var,
Gündüzler ona dokunamıyor.
Ne zaman umut desem
Bir yerimden
Sessizce kanıyor.
Özlem,
Adı konmamış bir hastalık gibi.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta