Gece çöker şehrin boş sokaklarına,
adımlarım yankılanır taş duvarlarda.
Bir kırık sokak lambası gibi titrek,
ama sönmeyen,
sessizliğin içinde direnen bir kıvılcım.
Gençliğim
yorgun bir rüzgâr gibi eser,
kırılmış düşlerin,
unutulmuş hayallerin arasından geçer.
Gözlerimde umut,
kalbimde suskunluk,
ikisi de aynı yaradan doğmuştur.
Karanlıkta kaybolan yüzler,
birer gölge gibi geçer önümden.
Ama ben,
o gölgelerin arasında
kendime ait bir ışık ararım
yarını müjdeleyen,
bir başka sabah için.
Kayıt Tarihi : 30.9.2025 13:58:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!