Rüzgarın kulaklara vurduğu soğuk ninni,
'uyuma uyuma' der bana bu karanlıkta.
Bir ızdırab ki bu, ne boyu belli ne eni,
Belki biraz elem var bana bu karanlıkta.
Karanlığı sevmedim, hep ışığı aradım,
Onun yüzü ışıktı, oydu benim muradım,
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Ben yalnızlığa mağlub bir avare, bir garip,
Dünyaya karşı çıkmak istedim göğüs gerip
Ne onu, ne bahtımı, sade kendimi yerip
İçtiğim çay kahve kar bana bu karanlıkta...
Gönülden tebrikler üstadım
selam ve dualarımla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta