Pes dedirtecek bu hayat ona da
Karanlık gecede güneşi beklerken bulacak kendini
Tutacak eli olmayacak, varacak yeri
Çaresizliğin ortasında ışıklar sönecek bir bir
Mecali kalmayacak ağlamaya
O güvendiği sigara bile birkaç saate gidecek
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta