Duy beni zifri karanlık!
Zindanındayım sevdiğimin gözlerindeki.
Eşkiya sevdaları yurtlanmış yüreğim,
Tek suçum şafağı çağırmak bayırlarıma.
İnadına gülmeli, mayınla döşenen kahır dolu dünyada,
Evren gibi içimdeki zindanda bir can yaşamakta.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta