Karanlıklar kahır dolu, doğurgan...
Korkutur insanı dişini gösteren köpek gibi.
Yarasalar uçar başın üstünden, ürperirsin.
İçini acıtır insanın bazen karanlıkta sevişmeler,
Düşlerin üşür önce ve sonra titrer bütün bedenin.
Biliyorsun, karanlıkta uyanan her bebek ağlar.
Derin kuyular, serin mağaralar karanlıkları gizler,
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
hepimizin ruhunda bir karanlık köşe var. Gidemediğimiz. Elinize sağlık
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta