Karanlıklar dünyayı her bir yönden sarınca
Işığı yakacaklar dolu dizgin kaçıyor
Konuşanı susturan, dilleri lal yapınca
Alimlerin yerini cahiller hep kaplıyor
İlim irfan yolunda, haz alarak yürüyen
Dağlar gibi engeli, yüreğiyle kürüyen
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta